38. Անջատ գրվող բարդ բառերի (հարագրությունների) իմաստները մեկական բառերով արտահայտի՛ր:
Պար գալ-պարել. զրույց անել-զրույցել. խաղ անել-խաղալ. թույլ տալ-թույլատրել:
41. Շարունակի՛ր (հետո ի՞նչ եղավ):
Արթնացա, երբ արևն արդեն ծագել ու շողերը ներս էր գցել պատուհանիցս: Արագ հագնվեցի ու վազեցի ղեպի խոհանոց: Շտապում էի: Խոհանոցից դուրս եկավ մի տղամա՞րդ. Թե՞ կին՝ չհասկացա: Տարօրինակն էր: Նա էլ զարմացած ինձ էր նայում: Մի վատ բան գուշակեցի: Նետվեցի միջանցք ու աչքս գցեցի մեծ հայելուն: Ես ճիշտ այնպիսին էի, ինչպիսին խոհանոցից դուրս եկածը, շատ տարօրինակն էի: Մի քիչ շփոթված ու մի քիչ տխուր մտա սենյակ: Այնտեդ հավաքված էին իրարից չտարբերվող տարօրինակ ու շփոթահար մարդիկ՝ հինգ հոգի: Հավանաբար մերոնք էին: Միանգամից գլխի չընկա էլ, թե ո՛վ ով էր:
Հետո պարզվեց. որ այդ օրը մեր քաղաքում բոլոր մարդիկ դարձել էին արտաքինով չափազանց նման էակներ:
Ես սկսեցի իրենց հարցնել թե ով ով է։ Բոլորը իրենց տեղում են բացի հայրիկից, իսկ դրսում բոլորը իրար նման են։ Ես վազելով գնացի դուրս ամեն տեղ գնացի բայց տենց ել չգտա ես խնդրեցի ընտանիքնել հետս գար և նրանք համաձայնվեցին։ Մենք ընտանիքով նորից գնացինք դուրս որ գտնենք բայց տենց ել չգտանք։ և երբ գնացինք տուն պարզվում էր որ հայրիկ տաններ։ և երբ հայրիկին տեսա արթնացա և պարզվում էր այտ ամեն-ինչը երազ էր։
43. Նախադասություներն ընդարձակի՛ր:
Պտտվում է: ուսուցչուհին պտտվում է դասարանով շուրջ։
Հասկանում ենք: մենք հասկանում ենք որ շատ չիկարելի հեռախոս վերցնել։
Հեռանում են: նրանք հեռանում են մեր դպրոցից։
Մոռացել ես: դու մոռացել ես որ վաղը իմ ծննդյան տարեդարձն է։
Գտա: ես գտա մեր տան բանալին։
Դավիթ Հարությունյան 