Կետադրի՛ր հետևյալ հատվածը.
Ու ահա ձմռան մի գիշեր, երբ մեր տանը բոլորս քնած էինք հանկարծ զարթնեցինք, ինչ որ տարօրինակ ձայներից։ Մեկը դիպչում էր մեր դռանը, ճանկռոտում և մի տեսակ մռռոցի նման ձայներ հանում։
Առաջինը զարթնեցինք ես ու մայրս։ Հայրս սովորաբար խոր էր քնում, մինչև չհրեիր չէր զարթնի։
Մի քանի անգամ ականջ դնելով այդ տարօրինակ ձայներին` արթնացրեց հորս
Տես մի էն ինչ է, որ դուռը չանգռում է…
Այդ րոպեին դռան ճանկռտոցը կրկնվեց, նորից մեկը դիպավ դռանը և լսվեց զսպված կլանչոց։
-Շուն է՞,- հարցրեց հայրս տարակուսած անկողնում նստելով: Ապա վեր կացավ արխալուղը գցեց ուսերին ու գնաց դեպի դուռը։
Բայց մայրս չթողեց դուռը բանալ։
2. Ստեղծագործության միջից դո՛ւրս գրիր անծանոթ բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրի՛ր:
արխալուղ-Տղամարդկանց և կանանց կարճ՝ մինչև ծնկները հասնող հագուստ:
պոռալ-տես Աղաղակել, Կանչել
ընդօրինակ-Նման, ընդօրինակությամբ, օրինակով:
3. 10-12 նախադասությամբ գրավոր պատմի՛ր ստեղծագործությունը:
Բանաստեղծությունը մի շատ խելացի և անսովոր շան մասին է ում անունը Չալանկ է: Չալանկը շատ է սիրում իր տերերին և օգնում: Նա խաղում է, փոս է փորում սիրում է մտնել լոբիների մեջ և այնտեղից դուրս է գալիս միայն այն դեպքում, երբ անծանոթ մարդ է գալիս: Նա ինչպես տերերը սիրում է իր տավարին և նա հաճախ նրանց հուկում է, նաև օգնում է գտնել որիշի հավերը և քշել: Տերը իրեն հաճախ ձմեռը գոմի մոտ է կապում, որ հսկի: Մի անգամ երբ նա հսկում էրբ նա պետք էր հսկեր գոմը պոկում է իրեն կապող պարանը և գալիս տիրոջ դռան մոտ անհանգիս դիպելով, քեռտելով, դրանաից արթնացան տերեը, որոշ ժամանակ նաց տերը ջղայնացավ և հրացանուվ դուրս հելավ Չալանկին խփելու: Նա արդեն գնում էր քնելու, բայց հանկարծ էլի շունը դիպում էր դռանը, այդ ժամանակ նրանք արդեն անհանգստացան, կարծիքներով, որ գայլ է: Վրցնելով հրացանը և ճրագը գնացին գոմի մոտ և տեսան որ տավարը հորթ է ունեցել, բոլորը ուրախացան, իսկ շունը թռվռում էր և շառժում իր կտրած պոչով: Այտ օրվանից հետո նրանք միշտ լուսում էին Չալանկին և չեին կասկածում, որ շունը սուտ կհաչա:
4. Գտի՛ր այս պատմվածքի.
- ամենահետաքրքիր հատվածը
Բայց հազիվ անկողին էր մտել՝ Չալանկը դարձյալ եկավ, դարձյալ դռնովը դիպավ ու կլանչեց։ Հայրս ուզում էր էլի բարկանալ, բայց այս անգամ մայրս խորհուրդ տվեց` վեր կենալ, տեսնել` ի՞նչ է պատահել։
— Էս շունն իսկի էսպես չի արել։ Չըլնի՞ գոմը գող է մտել,— կասկած հայտնեց նա։
— Ես կարծում եմ գել է տեսել, դրանից է փախչում,— ասաց հայրս, դժգոհ վեր կենալով ու հագնվելով։—- Եթե գող ըլներ` կհաչեր։ Շունը միայն գել տեսնելիս չի հաչում։
— Դե որ էդպես է` հրացանը վերցրու,— խորհուրդ տվեց մայրս անհանգիստ։— Սոված գելեր կըլնեն… Հայրս այդպես էլ արավ. հագնվելուց հետո վերցրեց տան ակյունում կախված մեր հին թափանչան ու սկսեց վառոդ լցնել: - ամենահուզիչ հատվածը
- ամենազարմանալի հատվածը
Հայրս անմիջապես բացեց գոմի դուռը, և երբ մտանք ներս, ու ես ճրագով լուսավորեցի գոմը— մեր աչքին պարզվեց մի այսպիսի տեսարան։ Մեր մեծ կովը ծնել էր, հորթը կովի տակ փռած ծղնոտին ընկած շարժում էր երկար ոտները և ուզում բարձրանալ։ Բայց չէր կարողանում։ Իսկ մայրը մզզալով անհանգիստ շուռ էր գալիս երկու կողմի վրա, կապը ձիգ տալիս՝ դունչը հորթին հասցնելու… Ու չէր կարողանում։ Հայրս իսկույն վերցրեց հորթը, մաքրեց, աղ արավ ու դրեց մոր առաջ…





